Verhaal no. 4 ...

Daar ik jaren achtereen druiven geplukt heb, zijn juist daarover veel verhalen te vertellen.
We waren met een zéér gevarieerde groep plukkers, waarvan er altijd een aantal vrienden of wijnliefhebbers van ons bij waren, die de sfeer van het gezamenlijk verrichten van deze noeste arbeid onder het genot van de ons vaak ontbrekende zon mee wilden maken.
We werden op Château Bonneau-Livran waar we plukten altijd zeer goed verzorgd. Prima bedden om op te slapen, goed ontbijt en twee uitgebreide maaltijden, één tussen twaalf en twee uur de tweede ‘s avonds om acht uur, waar we schoon gewassen aanvielen op het heerlijke eten en uiteraard ook wijn!
Er werd gezongen, gedanst en gekheid gemaakt, een aantal was elke avond goed aangeschoten. Zo ook Mike een vriend van ons, die lustte hem wel, onder het gezang van de hele groep dronk hij diverse keren in één keer z’n glas leeg. Och zei hij, morgen ga ik weer over op de druivensap en dat deed hij dan ook, ‘s morgens voordat we vertrokken naar de wijngaarden, ging hij een kan druivensap uit het grote vat tappen. Dat het alcoholpercentage steeds groter werd door de gisting had hij niet in de gaten en kun je ook niet goed proeven, het sap blijft heerlijk zoet. 
Door het drinken van deze dorstlesser werd hij steeds joliger en ging sneller werken. Er heerste grote hilariteit onder de druivenplukkers, iedereen genoot mee, de wijnboerin kwam kijken en wilde weten wat er aan de hand was, maar dat hoefde niemand uit te leggen, toen ze Mike bezig zag lachte en zei ‘Oh, die werkt op de radar, geef hem nog maar een slokje!’



Lees column 'Te grote oogst ...'

Lees column 'De Fietsbel belt ...'

Lees column 'Bezoekje ondergrondse producent ...'